[Covid-19] Woonzorgcentra willen niet betalen voor dringend en essentieel materiaal.

Op 6 mei vernam de sector van publieke en private woonzorgcentra van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest dat hij mogelijk zal moeten betalen voor de levering van beschermingsmateriaal. Die levering werd verzorgd door Iriscare en betaald door het Gewest. Het zou nu kunnen dat de helft van de aankoopprijs die het Gewest heeft betaald, nu doorgerekend wordt aan de sector. Die beklaagt zich daar nu over bij de voorzitter van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie.

De sector vroeg vanaf 17 maart prioritair voorzien te worden van beschermingsmateriaal en van testen. Hij heeft ze gekregen, maar met enige vertraging. Het personeel van de woonzorgcentra stond weken onbeschermd in de eerste lijn. Een gevolg, voor wat de mondmaskers betreft, van het niet vernieuwen van de federale strategische voorraad. De helft van het aantal overlijdens ten gevolge van het coronavirus, komt momenteel uit de woonzorgcentra. De menselijke tol is er dan ook zwaar.

Wij denken dan ook dat in deze context, en menselijk gezien, de intentie om het beschermingsmateriaal door te rekenen van weinig empathie getuigt.

Noch in Vlaanderen, noch in Wallonië zijn er op politiek vlak voor de woonzorgcentra plannen in die richting.

De leveringen van Iriscare kaderen in een humanitaire noodsituatie. Kunnen we ons nog maar even proberen voorstellen dat B-fast of een Belgische NGO eerst steun zou verlenen in een bepaald land om dan vervolgens eenzijdig een deel van de factuur van die interventie te sturen naar datzelfde land?

Juridisch gezien gaat het om een levering zonder bestelling. Er is geen contract of een overheidsopdracht. Juridisch gezien is retroactiviteit de uitzondering op de regel. Er is geen juridische grond voor het doorrekenen van de kosten. De woonzorgcentra moesten ook tevreden zijn met wat ze kregen en kregen dikwijls materiaal dat niet conform was of in slechte staat. Ze kenden er ook de exacte prijs niet van.

Het komt nog des te meer ongelegen omdat de crisis momenteel gevolgen heeft voor de levensvatbaarheid van de woonzorgcentra en wel om drie redenen:

  • Door een vermindering van de bezettingsgraad hebben ze minder gefactureerde dagen. Hierdoor dreigen ze minder financiering te krijgen van Iriscare.
  • Door de aanzienlijke daling van het aantal aanwezige bewoners en van kandidaat-bewoners hebben ze minder inkomsten.
  • Ze hebben extra kosten voor beschermingsmateriaal en hun onderhoud (van schorten bv.), voor desinfecteringsmiddelen, voor extra tijdelijk personeel (interim, jobstudent, …), of voor videoconferenties, extra testen…

Ten slotte zou een dergelijke facturering ons boekhoudkundig leiden tot apothekersrekeningen, gezien de verschillende loten grote verschillen vertonen qua aankoopprijs.

Over deze mogelijke doorberekening wil de sector eerst en vooral zeggen hoe verbijsterd en verbitterd hij wel niet is.

Het optreden van de Federatie van OCMW's


De Federatie van Brusselse OCMW’s, GIBIS en FEMARBEL hebben samen op 7 mei een brief gestuurd naar de heer Rudi Vervoort, voorzitter van het Verenigd College van de GGC. Daarin vragen ze om het geleverd beschermingsmateriaal enkel door te rekenen wanneer de sector er opnieuw wat beter voor staat, na de coronaperiode dus. De facturen kunnen ook enkel betrekking hebben op het bestelde materiaal en op de hoeveelheid besteld materiaal. Er wordt ook volledige transparantie gevraagd wat betreft de prijs. Gezien de huidige moeilijke situatie in de sector moet de exacte datum van betaling in overleg bepaald worden en het voorwerp uitmaken van een voorafgaande kennisgeving. Op korte termijn is betaling evenwel onmogelijk.

Meer info


« Terug
Publicatiedatum
11-05-2020
Algemene voorwaarden | RSS | Nuttige links