[Covid-19] De bewoners en het personeel van de rusthuizen voelen zich in de steek gelaten

PERSBERICHT van de Federatie van de brusselse OCMW's & FEMARBEL - Dringende politieke actie is vereist!

We maken momenteel een uitzonderlijke gezondheidscrisis door en we moeten allemaal onze verantwoordelijkheid nemen om deze crisis te overwinnen.

In de Brusselse rusthuizen bevinden er zich vandaag meer dan 23.000 mensen: 13.000 bewoners, 10.000 werknemers. Deze werknemers zijn voornamelijk vrouwen.

Deze rusthuizen dragen steeds vaker zorg voor ouderen met een moeilijke soicale achtergrond en een slechte gezondheid. Ze nemen steeds meer mensen op die in een vroeg stadium uit ziekenhuizen worden ontslagen om de duur van het verblijf te beperken en om te bezuinigen. Deze rusthuizen hebben ook een groeiend aantal kwetsbare ouderen in hun midden, zowel vanwege hun afkomst als vanwege hun sociale middelen.

Al sinds 17 maart pleit de sector ervoor om de rusthuizen van de drie Gewesten voorrang te geven zowel wat het beschermings-en testmateriaal betreft als wat de mobilisatie van het personeel betreft.

Vandaag voelen het personeel en de bewoners van onze Brusselse rusthuizen zich wanhopig en in de steek gelaten.

Iriscare heeft op doeltreffende wijze gewerkt aan een levering van chirurgische maskers. Dit is helaas niet genoeg in de strijd tegen Covid- 19. Er zijn FFP2-maskers nodig, maar ook handschoenen, schorten, brillen en zelfs vizieren. Dit materiaal is gebruikelijk in ziekenhuizen, maar helemaal niet gebruikelijk in rusthuizen. Vorming in het juiste gebruik van dit materiaal is essentieel.

Er werden lokale solidariteitsinitiatieven opgericht. In de rusthuizen in Brussel dreigt Covid-19 een tikkende tijdbom te worden.

Tijdens deze gezondheidscrisis willen we om te beginnen de moed en professionaliteit toejuichen van het personeel dat dagelijks in onze rusthuizen aanwezig is. Ze moeten elke dag voelen hoe dankbaar we zijn. Aarzel vooral niet niet om deze dankbaarheid te tonen.

ZE VERDIENEN DANKBAARHEID EN ERKENNING!

Ter ondersteuning van deze moed en professionaliteit zijn resuolute maatregelen vereist.

Tot op heden ontbreekt het aan doeltreffende maatregelen.

1. In de getroffen rusthuizen werd het Covid 19-virus van buitenaf binnengebracht. Als dit zo doorgaat, zal het aantal overlijdens in onze huizen fors toenemen. Er zijn drastische maatregelen nodig om dit te voorkomen. Wallonië vaardigde op zondag een moedige maatregel uit die eist dat nieuw opgenomen bewoners die terugkomen uit het ziekenhuis ten minste een certificaat van niet-besmetting kunnen voorleggen. Deze maatregel werd toegejuicht door Aframeco, de Vereniging van Franstalige coördinerende artsen.

In Brussel moet een gelijkwaardige maatregel worden getroffen: bij terugkeer uit het ziekenhuis moet een certificaat van niet-besmetting of een negatieve Covid 19-test worden voorgelegd.

2. Alle huizen hebben te lijden onder een acuut gebrek aan beschermende uitrusting met toenemende risicosituaties en verdachte gevallen. Onze rusthuizen roeien met de riemen die ze hebben en worden geconfronteerd met een groeiend ziekteverzuim van personeel dat bang is voor besmetting. Deze afwezigheid van personeel kan een zeer nadelig effect hebben op de bewoners.

Het personeel van onze huizen moet zo snel mogelijk worden voorzien van de nodige beschermingsmiddelen om iedereen (personeel, familieleden, andere bewoners) te beschermen en, indien nodig, codiv-19 bewoners te begeleiden: FFP2-maskers, schorten, brillen, vizieren.

3. De Sector heeft gevraagd om prioriteit te krijgen wat het testen betreft, gezien het hoge risico op een dodelijke afloop voor de bewoners. In haar antwoord van 26 maart 2020 verklaarde de federale minister van Volksgezondheid dat "het personeel in de gezondheidszorg (bv. artsen en verpleegkundigen) dat nodig is voor de zorg, prioritair zal worden getest in het geval van ademhalingsstoornissen, zodat ze snel kunnen worden teruggestuurd naar de zorg als ze negatief zijn getest". Het ging toen blijkbaar enkel om het ziekenhuispersoneel.

Rusthuizen moeten net zoals ziekenhuizen voor het voltallige personeel de prioriteit krijgen wat het testen betreft.

4. Het personeelstekort is al een feit. We moeten creatieve manieren vinden om het personeel te mobiliseren.

- de werktijden van haltijdse werkkrachten uitbreiden;

- vragen dat arbeidsduurvermindering wordt omgezet in een premie;

- personeel van andere diensten inschakelen, van eenzelfde werkgever of door krachten van een andere werkgever ter beschikking te stellen;

- beroep doen op personen die een vorming 600 volgen;

- jobstudenten met een opleiding in de zorgsector mobiliseren;

- maaltijden of een risicopremie voorzien voor personeel dat blijft werken;

- werkloze dienstencheque-werknemers inschakelen om het tekort aan logistiek personeel op te vangen, …

Indien al deze alternatieve maatregelen niet volstaan, zullen arbeidskrachten gevorderd moeten worden gezien het levensnoodzakelijk is om de zorg van ouderen te blijven verzekeren, die als zoveel van zichzelf hebben gegeven en vandaag erg kwetsbaar zijn.

5. De rusthuizen zijn door de quarantaine van de buitenwereld afgesloten. Daar waar Covid 19 is uitgebroken, kan de sociale afstand leiden tot ellende en zelfs tot wanhoop.

Er moeten voldoende psychologen ingezet kunnen worden om de teams en de bewoners te begeleiden, in het bijzonder in rust- en verzorgingstehuizen waar Covid 19 is uitgebroken.

6. Hoewel dit voorlopig weinig onder de aandacht komt, moet de mogelijkheid van tussentijdse structuren besproken worden.

In de strijd tegen het COVID-19 virus, bestaat de kans dat ziekhuizen overbelast raken. Zij moeten geholpen worden om die last te verminderen. Daarom bestaat het idee om met het leger en het Rode Kruis een derdelijnsstructuur op te zetten voor tussentijdse hulpverlening.

Deze tussentijdse structuren zullen patienten opvangen die al dan niet besmet zijn met Covid 19:

- en ofwel onderzocht zijn in een “sorteereenheid” van huisartsen of op de dienst spoedgevallen en niet in het ziekenhuis moeten worden opgenomen;

- ofwel niet in het ziekenhuis moeten blijven maar nog niet naar huis mogen terugkeren.

Sommige van deze tussentijdse structuren die onmiddellijk verbonden zijn aan een ziekhuis zouden een deel van de Covid 19 patïenten kunnen opvangen die aan de beterhand zijn en die niet onmiddellijk terug naar huis of naar een rust- of verzorgingstehuis kunnen ?

Contacts 

Federatie Brusselse OCMW’s (Brulocalis)
Karine Lalieux
karine.lalieux@cpasbxl.brussels
GSM 0476/91 55 88

Femarbel-Ferubel

Vincent Fredericq
sec-gen@femarbel-ferubel.be



Zie ook

« Terug
Publicatiedatum
30-03-2020
Algemene voorwaarden | RSS | Nuttige links